Verbind je met ons

Midden-Oosten

Unieke conferentie weerspiegelt eenheid tegen het extremistische beleid van Iran door gematigde moslims en andere gelovigen.

DELEN:

gepubliceerd

on

We gebruiken uw aanmelding om inhoud aan te bieden op manieren waarmee u heeft ingestemd en om ons begrip van u te verbeteren. U kunt zich op elk moment afmelden.

In een online conferentie deze week benadrukten politieke, sociale en religieuze leiders uit verschillende moslimlanden, Europa en de Verenigde Staten de noodzaak van een verenigd antwoord op de rol van Iran in regionale crises en zijn praktijk om sektarische conflicten aan te wakkeren en zijn buren te bedreigen.

De conferentie, "Islam, religie van barmhartigheid, broederschap en gelijkheid; solidariteit van alle religies tegen extremisme", werd voorgezeten door de voormalige Algerijnse premier Sid Ahmed Ghozali en gemodereerd door de prominente Algerijnse auteur dhr. Anwar Malikwas, en werd gehouden op de komst van de heilige maand Ramadan door het Internationale Islamitische Comité ter verdediging van de Mujahedin-e Khalq (PMOI/MEK) en het Iraanse verzet.

De virtuele bijeenkomst verbond meer dan 2,000 locaties in 40 landen en nam deel aan tientallen hoogwaardigheidsbekleders, waaronder voormalige ministers, parlementsleden en religieuze leiders uit zo'n 30 landen. De gezamenlijke aanwezigheid van islamitische, christelijke en joodse religieuze leiders onderstreepte het feit dat het Iraanse regime een vijand is van al deze religies.

advertentie

Mevr. Maryam Rajavi, de gekozen president van de Nationale Raad van Verzet van Iran (NCRI), die de conferentie bijwoonde vanuit haar residentie in Auvers-sur-Oise, concentreerde zich op het idee dat “de heersende geestelijken van Iran vijandig staan ​​tegenover alle Abrahamitische religies en alle religies van de islam.”

Ze merkte ook op dat deze ramadan plaatsvindt in een tijd van hoge prijzen, massale werkloosheid en economische ontbering voor miljoenen Iraniërs. De hoogste leider van Iran, Ali Khamenei, heeft afgezien van het besteden van zelfs maar een klein deel van zijn biljoenen dollars aan activa aan de strijd tegen het Coronavirus om voor de volksgezondheid te zorgen.

“In werkelijkheid wordt het Iraanse volk tegelijkertijd geconfronteerd met twee monsters: het virus van religieus fascisme en het Coronavirus”, zei Rajavi.

advertentie

De verkozen president van de NCRI benadrukte het feit dat het heersende religieuze fascisme in Iran in een fase van mislukkingen en nederlaag is beland, ondanks al het bloedvergieten en de onderdrukking die het heeft begaan, en voegde eraan toe: “Zolang het klerikale regime niet is omvergeworpen, is het zal repressie, religieuze discriminatie en vrouwenhaat niet opgeven. Het zal zijn bemoeienissen en misdaden in de landen van het Midden-Oosten niet opgeven, omdat het voor zijn voortbestaan ​​op dit beleid vertrouwt. Maar er is een oplossing voor deze onheilspellende ramp die het lot van de landen in het Midden-Oosten heeft gegijzeld en de grootste bedreiging vormt voor de wereldwijde vrede en veiligheid. De oplossing is om het religieuze fascisme van de mullahs omver te werpen door het Iraanse verzet en de opstand van het Iraanse volk. En vandaag zijn de MEK, het volk van Iran en hun moedige kinderen in opstand gekomen om de heerschappij van de religieuze dictatuur neer te halen.”

Mevr. Rajavi drong er bij alle anti-fundamentalistische moslims en alle landen in Europa en het Midden-Oosten op aan om achter het Iraanse volk te staan ​​en hun strijd om het regime omver te werpen. Deze strijd om een ​​democratische en pluralistische republiek te vestigen zal het tolerante en vreedzame samenleven van aanhangers van verschillende religies en denominaties inluiden, zei ze.

De heer Ghozali herhaalde deze oproep tot actie en concludeerde dat de strijd tegen de dictatuur door het Iraanse verzet niet alleen het Iraanse volk zal dienen, maar ook de volkeren in de omliggende regio. "Het Iraanse verzet biedt een alternatief voor dictaturen", zei hij. “Dit is het specifieke kenmerk van het Iraanse verzet. Het heeft een enorme ervaring en heeft enorme offers gebracht voor het Iraanse volk. Zelfs degenen die geen Iraans zijn wensen succes voor deze nobele zaak. En daarom beschouwen we het als onze gezamenlijke zaak.”

Rechts Rev. Bisschop John Pritchard nam vanuit het VK deel aan de conferentie en veroordeelde het Iraanse regime voor het misbruiken van religie om gruweldaden te plegen. Hij merkte op dat allerlei soorten activisten worden gearresteerd en veroordeeld tot lange gevangenisstraffen of zelfs executie op basis van vage, religieus klinkende aanklachten zoals 'oorlog voeren tegen God'.

“Christenen mogen hun geloof niet in het openbaar observeren. Hun huizen worden overvallen en bezittingen worden in beslag genomen, simpelweg omdat ze christen zijn”, zei hij. “We herbevestigen ons geloof in de vrijheid van godsdienst in Iran, dat is vastgelegd in het tienpuntenplan van mevrouw Rajavi. We roepen de internationale gemeenschap op om actie te ondernemen voor de vrijlating van al diegenen die onterecht in de gevangenissen van Iran worden vastgehouden.”

Rabbi Moshe Lewin, woordvoerder van de opperrabbijn van Frankrijk, benadrukte de noodzaak van een interreligieuze dialoog, vooral in een tijd waarin een groot deel van de wereld wordt bedreigd door fundamentalisme. “Jullie zijn me allemaal dierbaar en ik weet hoe hard jullie werken om Iran een democratisch land te laten worden, en hoe hard jullie vechten tegen het fundamentalisme”, zei hij tegen het wereldwijde publiek van Iraanse activisten. 'En daarom zal ik altijd aan je zijde staan. Iran heeft een vredelievende samenleving nodig die elke Iraanse burger in staat stelt fatsoenlijk te leven.”

Azzam Al-Ahmad, hoofd van de Fatah-factie in het Palestijnse parlement, zei: “Palestijnen schenken aandacht aan wat jullie lijden in Iran vanwege de moorden en arrestaties die het regime aan het doen is. We lijden ook onder dezelfde moorden en gevangennemingen en bezettingen. We zullen samen staan ​​tegen de duistere krachten die vernietiging in het Midden-Oosten verspreiden. We steunen jou en onze vrienden in de Iraanse natie om de veiligheid en nobele waarden te bereiken die de MEK vertegenwoordigt.”

Elona Gjebrea, secretaris van de commissie Buitenlandse Zaken van het Albanese parlement en voormalig vice-minister van Binnenlandse Zaken van Albanië, wees erop dat het Iraanse regime decennialang zijn volk heeft onderdrukt en zijn burgers van hun rechten heeft beroofd. “We zijn bezorgd over het voortdurende gebruik van marteling tegen Iraanse demonstranten en steunen de mensenrechten van het Iraanse volk en steunen de zaak van de MEK.”

Bassam Al-Omoush, voormalig Jordaanse minister en voormalig ambassadeur in Iran, stelde de vraag: "Waarom moet het Iraanse regime Syriërs, Irakezen en Jemenitische mensen doden?" “Dit is geen islam. Ze gebruiken de islam om de mensen te controleren en dit is niet acceptabel.”

Riad Yassin Abdallah, voormalig Jemenitisch minister van Buitenlandse Zaken en ambassadeur in Frankrijk benadrukte: “De milities van het Iraanse regime tonen geen genade jegens de mensen. Ze zijn niet op zoek naar vrede. Niemand kan ze vertrouwen", zei hij. “Ze slachten duizenden mensen af. Ze plaatsen bommen en beroven de mensen van voedsel. Ik nodig al onze broeders en vrienden uit om onze natie te steunen en te bidden. We moeten begrijpen dat wat ze doen geen vrede en veiligheid ondersteunt en niet gerelateerd is aan enige religie.”

Dr. Walid Phares, expert buitenlands beleid en co-secretaris-generaal van de Transatlantic Parliamentary Group, onderstreepte: “De waarheid is dat de milities van het Iraanse regime terrorisme verspreiden over de Arabische en islamitische landen. Het regime is niet de beschermer van de sjiieten. Zij zijn de onderdrukkers van de sjiieten. Hoe kunnen we na al die decennia van bloedvergieten zeggen dat dit regime de islam vertegenwoordigt? We moeten helpen om inzicht te krijgen in de realiteit ter plaatse. De meeste mensen in de regio kennen het gevaar van dit regime. We wensen dat deze verzetsbeweging succesvol zal zijn in het brengen van vrede en stabiliteit in de regio.”

Marc Ginsberg, voormalig Amerikaanse ambassadeur in Marokko en adviseur Midden-Oosten van het Witte Huis, merkte op: “Het Iraanse regime begaat wreedheden onder de vlag van de islam. En we weten allemaal dat dit geen islam is. De mullahs praktiseren geen vrede. Ze oefenen oorlog. Ze oefenen wraak. Degenen onder ons die mevrouw Rajavi, de MEK en NCRI hebben leren kennen, weten dat haar leiderschap echt islamitisch leiderschap is. Zoals alle Abrahamitische religies, probeert de islam die mevrouw Rajavi beoefent de ketenen van menselijke slavernij te verwijderen. Ondanks alle concessies die Europa en de VS aan dit regime hebben gedaan, bedriegen de ayatollahs op het moment dat de inkt van die overeenkomst opgedroogd was de toezeggingen die ze waren aangegaan. Mevrouw Rajavi vertegenwoordigt het meest haalbare en democratische alternatief voor dit regime.”

Aiham Alsammarae, voormalig Iraaks minister van Elektriciteit, zei: “Het Iraakse volk zal geen enkele steun van de mullahs toestaan ​​en geen concessies doen aan het Iraanse regime tijdens de nucleaire onderhandelingen. Dit zal het lijden van de bevolking van Iran en de regio alleen maar verergeren”, zei hij.

Mohamad Nazir Hakim, voormalig secretaris-generaal van de Nationale Coalitie van Syrische Revolutie- en Oppositiekrachten, drukte een soortgelijk gevoel uit: "Het regime van de mullahs heeft Syrië altijd als zijn 35e provincie beschouwd om ervoor te zorgen dat zijn sjiitische project de Middellandse Zeekust overziet", merkte hij op. “Maar het Iraanse en Syrische volk gelooft het verhaal van het regime niet, en hun verzetsbewegingen bieden hoop die verder gaat dan het bloedvergieten van het regime.”

Volgens Cheikh Dhaou Meskine, secretaris-generaal van de Raad van Imams in Frankrijk, “heeft Iran zijn verzetsbeweging nodig. Het hele Midden-Oosten heeft jullie nodig zodat Iran in een democratie kan leven en zijn rol als voorhoede van de beschaving kan spelen.”

Het Jordaanse parlementslid Abed Ali Ulaiyan Almohsiri anticipeerde op de uiteindelijke overwinning van die beweging. "Het fascistische regime van [Teheran] maakt zich zorgen over deze organisatie en beschouwt ze als de grootste bedreiging", zei hij. “Dit verzet zal zegevieren en zal steun krijgen van binnen en buiten Iran. Iraniërs zijn het erover eens dat dit regime moet verdwijnen. De MEK gaat vooruit om dit regime te veranderen om het Iraanse volk te bevrijden.”

Het Egyptische parlementslid Ahmed Raafat benadrukte dat deze overwinning een deel van de schade zal herstellen die het Iraanse imperialisme aan de hele regio heeft toegebracht. "Het verspreidt zijn gif over de hele wereld", zei hij over het klerikale regime. "Wat de MEK en mevrouw Maryam Rajavi doen, is een geweldig doel dat de geschiedenis zal onthouden." De beweging, zei hij, vertegenwoordigt een betekenisvolle uitdaging voor een regime wiens heerschappij “gebaseerd is op het aanmoedigen van bloedvergieten onder de vlag van de islam. Islam staat los van wat ze doen.

Afrika

Toenadering tussen Israël en Arabische landen zal de economische groei in MENA stimuleren

gepubliceerd

on

Het afgelopen jaar hebben verschillende Arabische landen genormaliseerde betrekkingen met Israël, wat een belangrijke geopolitieke verschuiving in het Midden-Oosten en Noord-Afrika (MENA) markeert. Hoewel de details van elke normalisatieovereenkomst verschillen, omvatten sommige ervan handels- en belastingverdragen en samenwerking in belangrijke sectoren zoals gezondheid en energie. Normalisatie-inspanningen zullen leiden tot: ontelbaar voordelen voor de MENA-regio, waardoor de economische groei wordt gestimuleerd, schrijft Anna Schneider. 

In augustus 2020 werden de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) de eerste Arabische Golfstaat die de betrekkingen met Israël normaliseerde en formele diplomatieke, commerciële en veiligheidsbanden aanging met de Joodse staat. Kort daarna volgden het Koninkrijk Bahrein, Soedan en Marokko. Sommige experts hebben gesuggereerd dat andere Arabische landen, zoals Saoedi-Arabië, ook zouden kunnen overwegen om de betrekkingen met Israël aan te halen. De reeks normalisatie-inspanningen is historisch, aangezien tot nu toe alleen Egypte en Jordanië officiële banden met Israël hadden aangegaan. De overeenkomsten zijn ook een belangrijke diplomatieke overwinning voor de Verenigde Staten, die een cruciale rol speelden bij het bevorderen van de deals. 

Historisch gezien hebben de Arabische naties en Israël verre betrekkingen onderhouden, aangezien velen trouwe aanhangers waren van de Palestijnse beweging. Nu echter, met de groeiende dreiging van Iran, beginnen sommige GCC-landen en andere Arabische landen naar Israël te neigen. Iran investeert aanzienlijke middelen in uit te breiden zijn geopolitieke aanwezigheid via zijn volmachten, Hezbollah, Hamas, de Houthi's en anderen. Verschillende GCC-landen erkennen inderdaad het gevaar dat Iran vormt voor de nationale veiligheid, kritieke infrastructuur en stabiliteit van de regio, waardoor ze de kant van Israël kiezen in een poging de Iraanse agressie tegen te gaan. Door de betrekkingen met Israël te normaliseren, kan de GCC middelen bundelen en militair coördineren. 

advertentie

Bovendien stellen de handelsovereenkomsten in de normalisatieovereenkomsten de Arabische landen in staat om: inkomsten geavanceerde Amerikaanse militaire uitrusting, zoals de beroemde F-16 en F-35 straaljagers. Tot nu toe heeft Marokko 25 F-16 straaljagers van de VS gekocht. De VS hebben ook afgesproken om 50 F-35-jets aan de VAE te verkopen. Hoewel er enige bezorgdheid bestaat dat deze toestroom van wapens in de toch al instabiele MENA-regio de huidige conflicten zou kunnen doen ontbranden. Sommige deskundigen zijn van mening dat dergelijke geavanceerde militaire technologie ook de inspanningen om de aanwezigheid van Iran te bestrijden zou kunnen vergroten. 

Mohammad Fawaz, directeur van Onderzoeksgroep Golfbeleid, stelt dat “geavanceerde militaire technologie essentieel is bij het belemmeren van de Iraanse agressie. In de huidige militaire arena is luchtoverwicht misschien wel het belangrijkste voordeel dat een leger kan hebben. Met de militaire uitrusting en wapens van Iran die zwaar zijn gedempt door decennialange sancties, zal een formidabele luchtmacht alleen maar werken om het Iraanse regime verder af te schrikken van escalerende provocaties.” 

De normalisatieovereenkomsten zouden ook de samenwerking in de gezondheids- en energiesector kunnen versterken. Bijvoorbeeld tijdens de vroege stadia van de COVID-19-pandemie, de VAE en Israël ontwikkelde technologie om het coronavirus te monitoren en te bestrijden. De twee naties zijn ook het verkennen van samenwerkingsmogelijkheden op het gebied van farmaceutica en medisch onderzoek. In juni ook de VAE en Israël ondertekend een dubbelbelastingverdrag, burgers om in beide landen inkomsten te genereren zonder dubbele belasting te betalen. Bovendien zijn Bahrein, de VAE, Israël en de VS overeengekomen om samen te werken op het gebied van energiekwesties. Het kwartet streeft met name naar vooruitgang op het gebied van benzine, aardgas, elektriciteit, energie-efficiëntie, hernieuwbare energiebronnen en R&D. 

advertentie

Deze opmerkelijke overeenkomsten kunnen de economische groei en sociale voordelen in de regio helpen stimuleren. MENA-landen kampen momenteel inderdaad met een nieuwe uitbraak van COVID-19, dankzij de Delta-variant, die ernstige gevolgen heeft voor economieën en gezondheidsindustrieën. Om de kritieke instellingen van de regio te verbeteren, zullen dergelijke normaliseringsovereenkomsten zeker de afhankelijkheid van de regio van olie vergroten. In feite heeft de VAE gewerkt aan het verminderen van haar eigen afhankelijkheid van olie, door haar economie te diversifiëren met hernieuwbare energie en hightech, en dergelijke vooruitgang zal zeker overslaan op anderen in de regio. 

De normalisering van de betrekkingen tussen een handvol Arabische landen en Israël zal grote voordelen hebben voor de geopolitieke en economische structuur van het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Het faciliteren van samenwerking in het hele Midden-Oosten zal niet alleen de economische groei stimuleren, maar ook de regionale stabiliteit bevorderen. 

Verder lezen

Midden-Oosten

Vrouwen in de financiële wereld van het Midden-Oosten: een interview met Layal Haykal

gepubliceerd

on

Als een vrouw wil slagen in een wereld waar de regels worden gedicteerd door mannen en eeuwenoude tradities, moet ze een echte professional zijn. Vandaag interviewen we zo'n specialist en willen we aan de hand van haar voorbeeld laten zien hoe professionaliteit en het streven naar succes helpen om ondanks ongelijke omstandigheden hoogte te bereiken.


Layal, beschrijf de problemen waarmee vrouwen in het Midden-Oosten worden geconfronteerd? Hoe verhinderen deze problemen dat vrouwen zich ontwikkelen en succes behalen in hun loopbaan?

"Helaas kunnen vrouwen in de meeste landen in het Midden-Oosten geen gelijke rechten hebben als mannen. Bovendien is de ontwikkeling in de professionele sfeer voor hen gecompliceerd. Alle leidende posities in de meeste levenssferen worden ingenomen door mannen - en het is het belangrijkste probleem en de remmende factor voor de loopbaanontwikkeling van vrouwen. In de regel is elke vrouw volledig afhankelijk van haar man. Haar leven is opgesloten in het huishouden. Natuurlijk beïnvloedt zo'n oneervolle rol de opties in de algemene ontwikkeling op sociaal, professionele en culturele dimensies uitzonderlijk negatief. 
U bent een van de weinigen die werkelijk indrukwekkende hoogten heeft bereikt in uw professionele carrière. Welke kwaliteiten denk je dat je hebt geholpen om te slagen in de specifieke wereld van zaken en financiën, waar mannen traditioneel heersen?

advertentie

Natuurlijk heeft elke regel uitzonderingen. Ik denk dat ik het geluk heb gehad om uit deze vicieuze cirkel van afhankelijkheid te ontsnappen en een voorbeeld te worden voor veel vrouwen die bereid zijn te leven, werken en een fascinerende carrière te ontwikkelen. Geluk is hier verre van een bepalend voordeel. Ik werk veel en verbeter mezelf constant als professional. Een vrouw in het Midden-Oosten kan succesvol zijn als ze op professioneel vlak met kop en schouders boven mannen uitsteekt. 


Jouw verhaal is een succesverhaal. Wat zijn de redenen?

"Zoals ik al eerder heb vermeld, is doorzettingsvermogen de fundamentele oorzaak van succes. Ik ga weer aan het werk en leer voortdurend. Op financieel gebied moet men niet alleen veel weten, maar ook snel reageren op de veranderingen in de markt, aangezien de schijnbare welvaart kan geven plaats naar een crisis in een moment. 
Vertel ons over uw ervaring. Met welke uitdagingen werd u geconfronteerd in Euromena en hoe belangrijk is uw rol in de activiteiten en het succes van het bedrijf?

advertentie

Tijdens de werkdagen bij Euromena Funds, een internationale investeringsmaatschappij gevestigd in Libanon, kon ik me maximaal bewijzen. Daar deed ik veel ervaring op in investeringen en beïnvloedde ik het wederzijds succes en de bedrijfsontwikkeling evenzeer met mannen. 
Mijn taken waren onder andere de workflow organisatie binnen een bedrijf en advisering op het gebied van fiscale optimalisatie.

Hoe beoordelen Libanese en internationale partners en klanten uw werk?

"Hun feedback was zeer positief. Vooral hun steun en waardering zijn een bewijs geworden van mijn professionaliteit en hebben me gemotiveerd om verder te gaan in mijn carrière en professionele kennis en nooit te stoppen bij wat al is bereikt. In de snel veranderende financiële wereld je moet altijd vooruit.
Eind 2019 begon in Libanon een bankencrisis, waarvan het land zich nog niet heeft kunnen herstellen. Vertel ons hoe u erin geslaagd bent om niet alleen te werken, maar ook om in deze moeilijke tijd een hoge efficiëntie te behouden?

Tijdens de bankencrisis van oktober 2019, een behoorlijk zware periode voor Libanon, moest ik de financiële stromen van de hele Euromena-groep beheren.
Daarnaast had ik in de tussentijd het geluk om samen te werken met financiële ontwikkelingsinstituten op het gebied van ecologie en sociale relaties. De instituten bevorderen nog steeds de ontwikkeling van de private sector in Libanon die zich na een crisis vormt en de economische stabiliteit van de regio.

Als antwoord op uw vraag kan ik hieraan toevoegen dat de systeembenadering en een gewoonte van leren en werken mij enorm hebben geholpen om die taken op te lossen. Jarenlange oefening bracht een sterke gewoonte voort om niet werkeloos te zitten, zelfs als ik vrije tijd had. 

Op welke andere gebieden ben je er naast financiën in geslaagd om een ​​professional te worden en daarin te slagen?

"Ja, financiën zijn niet de helft ervan. Ik heb de overdracht van de gegevens van alle 18 bedrijven die de Euromena Group vormen van oude software naar nieuwe gedaan. Ondanks de aanzienlijke hoeveelheid werk heb ik het met succes kunnen afronden. Die opdracht boeide me , omdat het veel aandacht voor detail vereiste. Ik denk dat hoe meer moeilijkheid, hoe meer opwinding betekent. 
Hoe slaag je erin om niet alleen vruchtbaar te werken, maar ook parallel te studeren, dit te combineren met de rol van moeder en echtgenote?

Hier is alles relatief eenvoudig. Ik zou niet zeggen dat ik zo graag werkeloos zit dat een professioneel of veelvoorkomend obstakel me niet bang kan maken. Het zijn maar taken, en men zou er verliefd op moeten worden. Dan is alles mogelijk! Als je de verantwoordelijkheid voor anderen voelt, voel je je geroepen om het te doen!
Welk advies zou je vrouwen in het Midden-Oosten en over de hele wereld geven om hun doelen te bereiken?

De belangrijkste eigenaardigheid van vrouwen is hun vermogen om de wereld om hen heen te creëren, te veranderen en erom te geven. Het gaat volledig over de professionele sfeer. Ja, vaak moet een vrouw twee keer meer werken dan een man om haar bekwaamheid te bewijzen. Maar het zal je een echte professional maken. Het zal u onder andere collega's uitlichten en u alle carrièredoelen laten bereiken. 

Verder lezen

EU

De #AbrahamAccords en een veranderende #MiddleEast

gepubliceerd

on

Of we het nu vrede of normalisatie noemen, is niet erg belangrijk: de overeenkomsten die vandaag worden ondertekend tussen Israël, de Verenigde Arabische Emiraten en Bahrein, samen met de garantie van de Amerikaanse president Donald Trump, markeren een historische overgang die niet alleen de grote veranderingen weerspiegelt die gaande zijn binnen de Arabische wereld. samenlevingen, maar zet ook de oude dynamiek op zijn kop en kan de wereld veranderen, schrijft Fiamma Nirenstein.

Het is erg moeilijk om de deal te erkennen voor wat het is, omdat Trump en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu niet de steun genieten van de internationale pers. Bovendien kregen de Palestijnen een voor hen totaal verrassende weigering van de Arabische Liga op hun verzoek om het te veroordelen.

Europa blijft ondertussen zijn oude stomme mantra's herhalen van "illegaal bezette gebieden" en "twee staten voor twee volkeren". Het kan de huidige overeenkomsten niet "vrede" noemen.

Wat is tenslotte vrede zonder Palestijnen?

Paradoxaal genoeg hebben veel Amerikaanse Joden en Israëli's zich bij ditzelfde festival van zelfvernedering aangesloten.

Niettemin is er tegenwoordig geschiedenis in de maak in Washington, en niet alleen voor het Midden-Oosten. Waar we getuige van zijn, is de bouw van een brug tussen de drie monotheïstische religies.
Of je het nu leuk vindt of niet, Israël, de Joodse staat, wordt eindelijk geïntegreerd in het positieve verhaal van de regio. Met een echte glimlach en handdrukken is het een erkende staat in het Midden-Oosten geworden - onderdeel van het landschap van zijn woestijnen, bergen, steden en mediterrane kusten.
Vliegtuigen zullen vrij kunnen vliegen tussen Tel Aviv, Abu Dhabi en Manama. Burgers van deze landen zullen heen en weer reizen. Water zal stromen. Innovatie in geneeskunde, hightech en landbouw wordt gedeeld. Het is een Rosh Hashanah-wonder. De Messias lijkt tenslotte te komen.
"Hoop en verandering" - de lege campagneslogan die de voormalige Amerikaanse president Barack Obama gebruikte - doet geen recht aan wat er voor onze ogen gebeurt. Dat Saoedi-Arabië zijn luchtruim laat gebruiken voor vluchten tussen Israël en de Arabische wereld is slechts één voorbeeld.
Ook Oman juichte de normalisering van de banden tussen Israël en de VAE en Bahrein toe, net als Egypte. Koeweit kijkt voorzichtig toe. Zelfs Qatar, een vriend en bondgenoot van Iran en Hamas, probeert zijn weddenschappen af ​​te dekken - aangezien de huidige overeenkomsten alle kaarten hebben geschud.
Andere Arabische landen die naar verwachting de betrekkingen met Israël in de nabije toekomst zullen normaliseren, zijn onder meer Saoedi-Arabië, Oman, Marokko, evenals Soedan, Tsjaad en zelfs Kosovo, een moslimland, dat een ambassade in Jeruzalem wil openen.
Alle officiële verklaringen waarin de overeenkomsten worden verwelkomd, drukken de hoop uit dat de Palestijnen uiteindelijk weer deel zullen uitmaken van het spel. Sjeik Mohammed bin Zayed Al Nahyan, de kroonprins van Abu Dhabi, besloot tot het Abraham-akkoord nadat Jeruzalem en Washington waren overeengekomen om, althans tijdelijk, de toepassing van de Israëlische soevereiniteit over de Jordaanvallei en delen van de Westelijke Jordaanoever op te schorten, zoals gepland in "Peace to Prosperity" -plan.
Hoewel de kroonprins enige dankbaarheid mag verwachten van de leider van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, voldoet deze laatste niet, maar geeft hij er de voorkeur aan te praten over Arabisch "verraad" en "verlatenheid" - in overleg met Iran, Hezbollah, Turkije en elke andere spreekwoordelijke pyromaan. die graag de vlammen van oorlog aanwakkert.
Hamas-chef Ismail Haniyeh reisde eerder deze maand naar Libanon om Hezbollah-leider Hassan Nasrallah te ontmoeten en een terreuroorlog tegen Israël te bespreken. Terwijl hij daar was, kondigde hij het plan van Hamas aan om ter plaatse slimme ballistische raketten te bouwen. Libanese kranten hekelden zijn opmerkingen als een poging om "Libanon te vernietigen" door het de basis te maken van een oorlog die zijn burgers niet willen.
Velen zeggen dat het "nog niet te laat is voor de Palestijnen" om hun afwijzing terug te draaien. Sommigen geloven dat het niet in hun DNA zit om zichzelf uit hun rampzalige comfortzone te bevrijden - een zone die hen niet alleen tot vetoreesters heeft gemaakt in het nationalistische en vervolgens islamistische Midden-Oosten, maar hen ook de protagonisten van beide heeft gemaakt, die nu afnemen.
Het is het einde. Het Midden-Oosten heeft geleefd met mythen en legendes. Maar pan-Arabisme, tribale en sektarische spanningen, corruptie, geweld en islamisme (dat werd gebruikt als vervangingswapen voor het verslagen pan-Arabisme) zijn nu in een groot deel van de wereld voorbij.
Het hele fort is getroffen door een daverende golf van enthousiasme voor een normale toekomst met - en toegenomen kennis over - deze 'marsmannetje' van de planeet 'Evil', die Israël was geworden in de collectieve moslim-Arabische verbeelding.
Nu is er aan de ene kant normalisatie, die erkend is door nieuwe Aziatische en Afrikaanse leiders (zelfs onder de Palestijnen, volgens deskundige Khaled Abu Toameh, klinken er moedige stemmen die corruptie en het aanzetten tot terrorisme verachten); aan de andere kant is er de as Teheran-Ankara en zijn vrienden, soldaten en gevolmachtigden die klaar zijn voor oorlog. Hun aspiraties hebben niets te maken met vechten voor de Palestijnen. Ze zijn opgesloten in een oude ideologische terroristische spiraal.
De Europeanen hadden uit de geschiedenis moeten leren hoe ze vrede van oorlog konden onderscheiden. Het eerste kiezen is duidelijk het betere pad, tenzij dood en vernietiging een vreemde aantrekkingskracht hebben die meer magnetiseert dan vrede en welvaart.
Dit artikel is uit het Italiaans vertaald door Amy Rosenthal.
Alle meningen in het bovenstaande artikel zijn alleen die van de auteur en weerspiegelen geen meningen van de kant van EU Reporter.

Verder lezen
advertentie
advertentie
advertentie

Trending