Bangladesh: Heeft situatie verbeterde twee jaar na Rana Plaza ramp?

De Rana Plaza-fabriek in Bangladesh stortte vandaag twee jaar geleden in (24 april), waarbij meer dan 1,100 mensen omkwamen. De tragedie benadrukte de menselijke prijs van goedkope kleding. Op 29 april stemmen Europarlementariërs over een resolutie over de vooruitgang die sindsdien is geboekt in de kledingindustrie in Bangladesh. Voorafgaand aan de stemming sprak Jean Lambert, lid van de Britse Groenen/EFA en voorzitter van de delegatie van het Parlement in Zuid-Azië, over de verbeteringen die zijn doorgevoerd sinds de ramp met Rana Plaza.

De tragedie van Rana Plaza was het dodelijkste industriële ongeluk ter wereld in drie decennia. Welke rol heeft de EU gespeeld bij het helpen voorkomen van soortgelijke rampen in de toekomst?

Met de actieve steun van de EU en de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) is een aantal wijzigingen aangebracht. Er zijn afspraken gemaakt om fabrieksinspecties en normen zoals brandveiligheid en elektrische veiligheid te verbeteren. Ook het minimumloon is gestegen.

De wet op de vorming van vakbonden is gewijzigd, wat heeft geleid tot een explosie van hun aantal. De EU ondersteunt capaciteitsopbouw binnen de vakbonden, dus je hebt niet alleen een vakbond in naam, maar ook daadwerkelijk.

Een van de boodschappen die heel duidelijk overkwam van de kledingfabrikanten toen ik voor het laatst in Bangladesh was, was dat Rana Plaza een wake-up call was en dat er een mentaliteitsverandering nodig was.

EP-leden zullen volgende week in de plenaire vergadering het Bangladesh Sustainability Compact bespreken. Kunt u ons vertellen wat de overeenkomst inhoudt?

Het is een overeenkomst tussen de EU en de regering van Bangladesh met de steun van de ILO. Het is mede als gevolg van dit pact dat we veranderingen hebben gezien in het arbeidsrecht in Bangladesh. Vaak verandert er bij calamiteiten als Rana Plaza niets na de eerste publieke verontwaardiging. Het pact moet zorgen voor een follow-up op langere termijn. Er gaan ook steeds meer stemmen op die zeggen: “Waarom alleen Bangladesh? Zouden we dit niet ook moeten implementeren in andere landen met veel kledingproductie?”

Welke rol spelen Europese consumenten bij het aanpakken van de werkelijke menselijke kosten van een goedkoop kledingstuk?

Niemand wil producten dragen die zijn gemaakt met een risico voor fabrieksarbeiders. Publieke druk vanuit Europa en het potentieel voor reputatieschade hebben geresulteerd in een sterkere betrokkenheid van de grote internationale merken die verbonden waren met Rana Plaza. Dit heeft echt een verschil gemaakt en dat zal niet alleen in Bangladesh voelbaar zijn.