Verbind je met ons

Economie

State of the Union-toespraak 2013

DELEN:

gepubliceerd

on

Barroso1Voorzitter van de Europese Commissie José Manuel Barroso:

Meneer de president,

Voorzitterschap van de Raad,

Geachte leden,

Dames en heren,

In 8 months’ time, voters across Europe will judge what we have achieved together in the last 5 years.

In deze vijf jaar is Europa meer dan ooit tevoren aanwezig geweest in de levens van de burgers. Europa is besproken in de koffiehuizen en populaire talkshows over het hele continent.

advertentie

Today, I want to look at what we have done together. At what we have yet to do. And I want to present what I believe are the main ideas for a truly European political debate ahead of next year’s elections.

Geachte leden,

 

Op dit moment heeft de Amerikaanse regering precies vijf jaar geleden Fannie Mae en Freddie Mac overgenomen, AIG gered en Lehman Brothers faillissementsbescherming aangevraagd.

Deze gebeurtenissen hebben de mondiale financiële crisis veroorzaakt. Het evolueerde naar een ongekende economische crisis. En het werd een sociale crisis met dramatische gevolgen voor veel van onze burgers. Deze gebeurtenissen hebben het schuldenprobleem verergerd, waar onze regeringen nog steeds last van hebben. Ze hebben geleid tot een alarmerende stijging van de werkloosheid, vooral onder jongeren. En ze houden nog steeds onze huishoudens en onze bedrijven tegen.

Maar Europa heeft teruggevochten. In die vijf jaar hebben we een vastberaden antwoord gegeven. We hebben samen de crisis doorstaan. We beseften dat we er samen tegen moesten vechten. En dat hebben we gedaan, en dat doen we ook.

Als we terugkijken en nadenken over wat we samen hebben gedaan om Europa tijdens de crisis te verenigen, denk ik dat het eerlijk is om te zeggen dat we dit allemaal vijf jaar geleden nooit voor mogelijk hadden gehouden.

We are fundamentally reforming the financial sector so that people’s savings are safe.

We hebben de manier verbeterd waarop regeringen samenwerken, hoe ze terugkeren naar gezonde overheidsfinanciën en hoe ze hun economieën moderniseren.

We hebben ruim 700 miljard euro gemobiliseerd om door de crisis getroffen landen van de afgrond te halen, de grootste inspanning ooit op het gebied van stabilisatie tussen landen.

Ik herinner me nog levendig mijn ontmoeting vorig jaar met hoofdeconomen van veel van onze leidende banken. De meesten van hen verwachtten dat Griekenland de euro zou verlaten. Ze vreesden allemaal het uiteenvallen van de eurozone. Nu kunnen we een duidelijk antwoord geven op deze angsten: niemand heeft de euro verlaten of is daartoe gedwongen. Dit jaar is de Europese Unie uitgebreid van 27 naar 28 lidstaten. Volgend jaar zal de eurozone groeien van 17 naar 18.

Wat nu telt, is wat we van deze vooruitgang maken. Praten we erover of praten we erover? Putten we er vertrouwen uit om voort te zetten wat we zijn begonnen, of bagatelliseren we de resultaten van onze inspanningen?

Geachte leden,

Ik ben net terug van de G20 in Sint-Petersburg. Ik kan u vertellen: dit jaar hebben wij Europeanen, in tegenstelling tot de afgelopen jaren, geen lessen uit andere delen van de wereld gekregen over hoe we de crisis moeten aanpakken. We kregen waardering en aanmoediging.

Niet omdat de crisis voorbij is, want hij is nog niet voorbij. De veerkracht van onze Unie zal op de proef blijven worden gesteld. Maar wat we doen schept het vertrouwen dat we de crisis zullen overwinnen – op voorwaarde dat we niet zelfgenoegzaam zijn.

Wij pakken onze uitdagingen samen aan.

We moeten ze samen aanpakken.

In onze wereld van geo-economische en geopolitieke tektonische veranderingen geloof ik dat we onze burgers alleen samen, als de Europese Unie, kunnen geven waar ze naar streven: dat onze waarden, onze belangen en onze welvaart worden beschermd en bevorderd in het tijdperk van de mondialisering. .

Nu is het dus tijd om boven puur nationale kwesties en parochiale belangen uit te stijgen en echte vooruitgang voor Europa te boeken. Om een ​​echt Europees perspectief te brengen in het debat met de nationale kiesdistricten.

Nu is het tijd voor iedereen die om Europa geeft, ongeacht hun politieke of ideologische positie, waar ze ook vandaan komen, om op te komen voor Europa.

If we ourselves don’t do it, we cannot expect others to do it either.

Geachte leden,

We hebben een lange weg afgelegd sinds het begin van de crisis.

In last year’s State of the Union speech, I stated that ‘despite all [our] efforts, our responses have not yet convinced citizens, markets or our international partners’.

Een jaar later leren de feiten ons dat onze inspanningen beginnen te overtuigen. Over het geheel genomen dalen de spreads. De meest kwetsbare landen betalen minder om te lenen. De industriële productie neemt toe. Het marktvertrouwen keert terug. De aandelenmarkten presteren goed. De bedrijfsvooruitzichten verbeteren gestaag. Het consumentenvertrouwen stijgt sterk.

We zien dat de landen die het meest kwetsbaar zijn voor de crisis en nu het meeste doen om hun economieën te hervormen, positieve resultaten beginnen te noteren.

In Spanje maakt de export van goederen en diensten, als signaal van de zeer belangrijke hervormingen en het toegenomen concurrentievermogen, nu 33% van het bbp uit, meer dan ooit sinds de invoering van de euro. Ierland kan sinds de zomer van 2012 geld uit de kapitaalmarkten halen, de economie zal in 2013 naar verwachting voor het derde achtereenvolgende jaar groeien en Ierse productiebedrijven nemen opnieuw personeel aan.

In Portugal wordt nu verwacht dat de externe lopende rekening, die structureel negatief was, grotendeels in evenwicht zal zijn, en de groei trekt aan na vele kwartalen in het rood te hebben gestaan. Griekenland heeft in slechts drie jaar tijd een werkelijk opmerkelijke begrotingsaanpassing voltooid, herwint zijn concurrentievermogen en nadert voor het eerst in decennia een primair overschot. En Cyprus, dat later met het programma is begonnen, voert het ook uit zoals gepland, wat een voorwaarde is voor een terugkeer naar groei.

Voor Europa is herstel in zicht.

Of course, we need to be vigilant. ‘One swallow does not make a summer, nor one fine day’. Let us be realistic in the analysis. Let us not overestimate, but let’s also not underestimate what has been done. Even one fine quarter doesn’t mean we are out of the economic heavy weather. But it does prove we are on the right track. On the basis of the figures and evolutions as we now see them, we have good reason to be confident.

Dit zou ons ertoe moeten aanzetten onze inspanningen voort te zetten. Dat zijn we verplicht aan degenen voor wie het herstel nog niet binnen handbereik is, aan degenen die nog niet profiteren van de positieve ontwikkelingen. Dat zijn we verschuldigd aan onze 26 miljoen werklozen. Vooral voor de jonge mensen die naar ons kijken om hen hoop te geven. Hoop en vertrouwen maken ook deel uit van de economische vergelijking.

Geachte leden,

Als we zijn waar we nu zijn, is dat omdat we de vastberadenheid hebben getoond om zowel onze politiek als ons beleid aan te passen aan de lessen die uit de crisis zijn getrokken.

And when I say ‘we’, I really mean: ‘we’: it has really been a joint effort.

Bij elke stap hebt u, het Europees Parlement, een beslissende rol gespeeld door middel van een van de meest indrukwekkende verslagen van wetgevend werk ooit. Persoonlijk ben ik van mening dat dit niet voldoende bekend is bij de burgers van Europa, en u verdient hiervoor meer lof en erkenning.

Laten we dus blijven samenwerken om onze economieën te hervormen, voor groei en werkgelegenheid, en om onze institutionele architectuur aan te passen. Alleen als we dat doen, laten we ook deze fase van de crisis achter ons.

There is a lot we can still deliver together, in this Parliament’s and this Commission’s mandate.

What we can and must do, first and foremost, let’s be concrete is delivering the banking union. It is the first and most urgent phase on the way to deepen our economic and monetary union, as mapped out in the Commission’s Blueprint presented last autumn.

Het wetgevingsproces over het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme is bijna voltooid. De volgende stap is de onafhankelijke waardering van de activa van banken door de ECB, voordat zij haar toezichthoudende rol op zich neemt.

Our attention now must urgently turn to the Single Resolution Mechanism. The Commission’s proposal is on the table since July and, together, we must do the necessary to have it adopted still during this term.

Het is de manier om ervoor te zorgen dat de belastingbetalers niet langer degenen zijn die in de frontlinie staan ​​voor het betalen van de prijs van het bankfaillissement. Het is de manier om vooruitgang te boeken bij het loskoppelen van het bank- en staatsrisico.

It is the way to remedy one of the most alarming and unacceptable results of the crisis: increased fragmentation of Europe’s financial sector and credit markets – even an implicit re-nationalisation.

En het is ook de manier om de normale kredietverlening aan de economie, en met name aan het midden- en kleinbedrijf, te helpen herstellen. Want ondanks het soepele monetaire beleid stroomt er nog niet voldoende krediet naar de economie in het hele eurogebied. Dit moet resoluut worden aangepakt.

Ultimately, this is about one thing: growth, which is necessary to remedy today’s most pressing problem: unemployment. The current level of unemployment is economically unsustainable, politically untenable, socially unacceptable. So all of us here in the Commission – and I’m happy to have all my Commissioners today here with me – all of us want to work intensively with you, and with the member states, to deliver as much of our growth agenda as we possibly can, we are mobilizing all instruments, but of course we have to be honest, not all are at European level, some are at national level. I want to focus on implementation of the decisions on youth employment and financing of the real economy. We need to avoid a jobless recovery.

Europa moet daarom het tempo van de structurele hervormingen opvoeren. In onze Landspecifieke Aanbevelingen wordt uiteengezet wat de lidstaten op dit vlak moeten doen.

At EU level – because there is what can be done at national level and what can be done at European level -, the focus should be on what matters most for the real economy: exploiting the full potential of the single market comes first.

We hebben een goed functionerende interne markt voor goederen, en we zien de economische voordelen daarvan. We moeten dezelfde formule uitbreiden naar andere gebieden: mobiliteit, communicatie, energie, financiën en e-commerce, om er maar een paar te noemen. We moeten de obstakels wegnemen die dynamische bedrijven en mensen tegenhouden. We moeten het verbinden van Europa voltooien.

I’d like to announce that, today, we will formally adopt a proposal that gives a push towards a single market for telecoms. Citizens know that Europe has dramatically brought down their costs for roaming. Our proposal will strengthen guarantees and lower prices for consumers, and present new opportunities for companies. We know that in the future, trade will be more and more digital. Isn’t it a paradox that we have an internal market for goods but when it comes to digital market we have 28 national markets? How can we grab all the opportunities of the future that are opened by the digital economy if we don’t conclude this internal market?

The same logic applies to the broader digital agenda: it solves real problems and improves daily life for citizens. The strength of Europe’s future industrial base depends on how well people and businesses are interconnected. And by properly combining the digital agenda with data protection and the defence of privacy, our European model strengthens the trust of the citizens. Both with respect to internal and external developments, adopting the proposed legislation on data protection is of utmost importance to the European Commission.

De interne markt is een belangrijke hefboom voor het concurrentievermogen en de werkgelegenheid. Door alle resterende voorstellen in het kader van de Single Market Act I en II aan te nemen en de Connecting Europe Facility in de komende maanden uit te voeren, leggen we de basis voor welvaart in de komende jaren.

We are also adapting to a dynamic transformation on a global scale, so we must encourage this innovative dynamism at a European scale. That is why we must also invest more in innovation, in technology and the role of science. I have great faith in science, in the capacity of the human mind and a creative society to solve its problems. The world is changing dramatically. And I believe many of the solutions are going to come, in Europe and outside Europe, from new science studies, from new technologies. And I would like Europe to be leading that effort globally. This is why we – Parliament and Commission – have made such a priority of Horizon 2020 in the discussions on the EU budget.

Daarom gebruiken we de EU-begroting om te investeren in vaardigheden, onderwijs en beroepsopleiding, om talent te dynamiseren en te ondersteunen. Daarom hebben wij aangedrongen op Erasmus Plus.

En daarom zullen we later dit najaar verdere voorstellen doen voor een industriebeleid dat geschikt is voor de 21e eeuw. Waarom we steun mobiliseren voor het MKB, omdat we geloven dat een sterke dynamische industriële basis onmisbaar is voor een sterke Europese economie.

En terwijl we de klimaatverandering bestrijden, hebben onze 20-20-20-doelstellingen onze economie op het pad gezet naar groene groei en hulpbronnenefficiëntie, waardoor de kosten worden verlaagd en banen worden gecreëerd.

Tegen het einde van dit jaar zullen we met concrete voorstellen komen voor ons energie- en klimaatkader tot 2030. En we zullen de internationale agenda blijven vormgeven door tegen 2015 een alomvattend, juridisch bindend mondiaal klimaatverdrag uit te werken, met onze partners. . Europa kan niet alleen de strijd tegen de klimaatverandering voeren. Eerlijk gezegd hebben we de anderen ook aan boord nodig. Tegelijkertijd zullen wij ons werk voortzetten op het gebied van de impact van de energieprijzen op het concurrentievermogen en op de sociale cohesie.

All these drivers for growth are part of our ‘Europe 2020′ agenda, and fully and swiftly implementing it is more urgent than ever. In certain cases, we need to go beyond the 2020 agenda.

Dit betekent dat we ook onze actieve en assertieve handelsagenda moeten nastreven. Het gaat erom ons nauwer te verbinden met groeiende derde markten en onze plaats in de mondiale toeleveringsketen te garanderen. In tegenstelling tot de perceptie, waar de meeste van onze burgers denken dat we verliezen in de wereldhandel, hebben we een aanzienlijk en toenemend handelsoverschot van meer dan 300 miljard euro per jaar, op het gebied van goederen, diensten en landbouw. Daar moeten we op voortbouwen. Ook dit zal de komende maanden onze volledige aandacht opeisen, met name in het kader van het Transatlantic Trade and Investment Partnership met de VS en de onderhandelingen met Canada en Japan.

And last but not least, we need to step up our game in implementing the Multiannual Financial Framework, the European budget. The EU budget is the most concrete lever we have at hand to boost investments. In some of our regions, the European Union budget is the only way to get public investment because they don’t have the sources at national level.

Both the European Parliament and the Commission wanted more resources. We have been in that fight together. But even so, one single year’s EU budget represents more money – in today’s prices – than the whole Marshall plan in its time! Let us now make sure that the programmes can start on the 1st of January 2014. That the results are being felt on the ground. And that we use the possibilities of innovative financing, from instruments that have already started, to EIB money, to project bonds.

We have to make good on the commitment we have made in July. From the Commission’s side, we will deliver. We will, for example, present the second amending budget for 2013 still this month. There is no time to waste, so I warn against holding it up. In particular, I urge member states not to delay.

Ik kan dit niet genoeg benadrukken: burgers zullen niet alleen overtuigd worden met retoriek en beloften, maar alleen met een concrete reeks gemeenschappelijke prestaties. We moeten de vele gebieden laten zien waarop Europa problemen voor de burgers heeft opgelost. Europa is niet de oorzaak van de problemen, Europa is een deel van de oplossing.

I address what we have to do still more extensively in today’s letter to the President of the European Parliament, which you will also have received. I will not go now in detail regarding the programme for next year.

Mijn punt van vandaag is duidelijk: er valt samen nog veel te bereiken vóór de verkiezingen. Het is niet het moment om de handdoek in de ring te gooien, het is tijd om de mouwen op te stropen.

Geachte leden,

None of this is easy. These are challenging times, a real stress test for the EU. The path of permanent and profound reform is as demanding as it is unavoidable. Let’s make no mistake: there is no way back to business as usual. Some people believe that after this everything will come back as it was before. They are wrong, This crisis is different. This is not a cyclical crisis, but a structural one. We will not come back to the old normal. We have to shape a new normal. We are in a transformative period of history. We have to understand that, and not just say it. But we have to draw all the consequences from that, including in our state of mind, and how we react to the problems.

Uit de eerste resultaten zien we dat het mogelijk is.

En we weten allemaal uit ervaring dat het nodig is.

At this point in time, with a fragile recovery, the biggest downside risk I see is political: lack of stability and lack of determination. Over the last years we have seen that anything that casts doubt on governments’ commitment to reform is instantly punished. On the positive side, strong and convincing decisions have an important and immediate impact.

In this phase of the crisis, governments’ job is to provide the certainty and predictability that markets still lack.

Jullie kennen zeker allemaal Justus Lipsius. Justus Lipsius is de naam van het Raadsgebouw in Brussel. Justus Lipsius was een zeer invloedrijke humanistische geleerde uit de 16e eeuw, die een zeer belangrijk boek schreef genaamd De Constantia.

He wrote, ‘Constancy is a right and immovable strength of the mind, neither lifted up nor pressed down with external or casual accidents.’ Only a ‘strength of the mind’, he argued, based on ‘judgment and sound reason’, can help you through confusing and alarming times.

I hope that in these times, these difficult times, all of us, including the governments’ representatives that meet at the Justus Lipsius building, show that determination, that perseverance, when it comes to the implementation of the decisions taken. Because one of the issues that we have is to be coherent, not just take decisions, but afterwards be able to implement them on the ground.

Geachte leden,

Het is niet meer dan normaal dat onze inspanningen om de economische crisis de afgelopen jaren te overwinnen al het andere hebben overschaduwd.

Maar ons idee van Europa moet veel verder gaan dan de economie. Wij zijn veel meer dan een markt. Het Europese ideaal raakt de fundamenten van de Europese samenleving. Het gaat over waarden, en ik onderstreep dit woord: waarden. Het is gebaseerd op een vast geloof in politieke, sociale en economische normen, geworteld in onze sociale markteconomie.

In today’s world, the EU level is indispensable to protect these values and standards and promote citizens’ rights: from consumer protection to labour rights, from women’s rights to respect for minorities, from environmental standards to data protection and privacy.

Whether defending our interests in international trade, securing our energy provision, or restoring people’s sense of fairness by fighting tax fraud and tax evasion: only by acting as a Union do we pull our weight at the world stage.

Of we nu op zoek zijn naar impact voor de ontwikkelings- en humanitaire hulp die we aan de ontwikkelingslanden geven, naar het beheer van onze gemeenschappelijke buitengrenzen of naar de ontwikkeling van een sterk veiligheids- en defensiebeleid in Europa: alleen door meer te integreren kunnen we onze doelstellingen werkelijk bereiken.

Er is geen twijfel over mogelijk. Onze interne samenhang en internationale relevantie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Onze economische aantrekkingskracht en politieke tractie zijn fundamenteel met elkaar verweven.

Gelooft iemand werkelijk dat, als de euro was ingestort, wij of onze lidstaten internationaal nog enige geloofwaardigheid zouden hebben?

Does everyone still realise how enlargement has been a success in terms of healing history’s deep scars, establishing democracies where no one had thought it possible? How neighbourhood policy was and still is the best way to provide security and prosperity in regions of vital importance for Europe? Where would we be without all of this?

Tegenwoordig streven landen als Oekraïne meer dan ooit naar nauwere banden met de Europese Unie, aangetrokken door ons economisch en sociaal model. Wij kunnen hen niet de rug toekeren. Wij kunnen geen enkele poging accepteren om de eigen soevereine keuzes van deze landen te beperken. De vrije wil en de vrije instemming moeten worden gerespecteerd. Dit zijn ook de beginselen die aan de basis liggen van ons Oostelijk Partnerschap, dat wij op onze top in Vilnius verder willen uitwerken.

En herinnert iedereen zich nog hoeveel Europa heeft geleden onder de oorlogen van de afgelopen eeuw, en hoe de Europese integratie het geldige antwoord was?

Volgend jaar is het een eeuw na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Een oorlog die Europa verscheurde, van Sarajevo tot aan de Somme. We mogen vrede nooit als iets vanzelfsprekends beschouwen. We moeten niet vergeten dat het dankzij Europa is dat voormalige vijanden nu rond dezelfde tafel zitten en samenwerken. Het is alleen omdat hen een Europees perspectief werd geboden dat zelfs Servië en Kosovo nu tot een akkoord komen, onder bemiddeling van de EU.

Last year’s Nobel Peace Prize reminded us of that historic achievement: that Europe is a project of peace.

Wij zouden daar zelf meer bewust van moeten zijn. Soms denk ik dat we ons niet moeten schamen om trots te zijn. Niet arrogant. Maar trotser. We moeten naar de toekomst kijken, maar met de wijsheid die we uit het verleden hebben opgedaan.

Let me say this to all those who rejoice in Europe’s difficulties and who want to roll back our integration and go back to isolation: the pre-integrated Europe of the divisions, the war, the trenches, is not what people desire and deserve. The European continent has never in its history known such a long period of peace as since the creation of the European Community. It is our duty to preserve it and deepen it.

Geachte leden,

It is precisely with our values that we address the unbearable situation in Syria, which has tested, over the last months, the world’s conscience so severely. The European Union has led the international aid response by mobilising close to 1.5 billion euros, of which €850 million comes directly from the EU budget. The Commission will do its utmost to help the Syrian people and refugees in neighbouring countries.

We have recently witnessed events we thought had long been eradicated. The use of chemical weapons is a horrendous act that deserves a clear condemnation and a strong answer. The international community, with the UN at its centre, carries a collective responsibility to sanction these acts and to put an end to this conflict. The proposal to put Syria’s chemical weapons beyond use is potentially a positive development. The Syrian regime must now demonstrate that it will implement this without any delay. In Europe, we believe that, ultimately, only a political solution stands a chance of delivering the lasting peace that the Syrian people deserve.

Geachte leden,

Er zijn mensen die beweren dat een zwakker Europa hun land sterker zou maken, dat Europa een last is; dat ze beter af zouden zijn zonder.

Mijn antwoord is duidelijk: we hebben allemaal een Europa nodig dat verenigd, sterk en open is.

In het debat dat in heel Europa gaande is, is de kernvraag: willen we Europa verbeteren, of willen we het opgeven?

My answer is clear: let’s engage!

If you don’t like Europe as it is: improve it!

Vind manieren om het sterker te maken, zowel intern als internationaal, en je zult in mij de meest fervente aanhangers hebben. Vind manieren die diversiteit mogelijk maken zonder discriminatie te creëren, en ik zal de hele weg bij je zijn.

But don’t turn away from it.

Ik erken: zoals elk menselijk streven is de EU niet perfect.

Controverses over de arbeidsverdeling tussen het nationale en Europese niveau zullen bijvoorbeeld nooit definitief worden beëindigd.

Ik hecht grote waarde aan subsidiariteit. Voor mij is subsidiariteit geen technisch concept. Het is een fundamenteel democratisch beginsel. Een steeds nauwere unie tussen de burgers van Europa vereist dat besluiten zo open mogelijk en zo dicht mogelijk bij de mensen worden genomen.

Not everything needs a solution at European level. Europe must focus on where it can add most value. Where this is not the case, it should not meddle. The EU needs to be big on big things and smaller on smaller things – something we may occasionally have neglected in the past. The EU needs to show it has the capacity to set both positive and negative priorities. As all governments, we need to take extra care of the quality and quantity of our regulation knowing that, as Montesquieu said, ‘les lois inutiles affaiblissent les lois nécessaires’. [‘Useless laws weaken the necessary ones’.]

Maar er zijn, geachte leden, gebieden van groot belang waar Europa meer integratie en meer eenheid moet hebben. Waar alleen een sterk Europa resultaten kan opleveren.

I believe a political union needs to be our political horizon, as I stressed in last year’s State of the Union. This is not just the demand of a passionate European. This is the indispensable way forward to consolidate our progress and ensure the future.

Uiteindelijk hangt de soliditeit van ons beleid, namelijk van de economische en monetaire unie, af van de geloofwaardigheid van de politieke en institutionele constructie die dit ondersteunt.

Daarom hebben we in de Blauwdruk van de Commissie voor een diepe en echte economische en monetaire unie niet alleen de economische en monetaire kenmerken in kaart gebracht, maar ook de noodzakelijkheden, mogelijkheden en grenzen van de verdieping van ons institutioneel bestel op de middellange en lange termijn. De Commissie zal zich blijven inzetten voor de uitvoering van haar Blauwdruk, stap voor stap, de ene fase na de andere.

En ik bevestig, zoals vorig jaar aangekondigd, het voornemen om vóór de Europese verkiezingen verdere ideeën te presenteren over de toekomst van onze Unie en hoe we de gemeenschapsmethode en gemeenschapsaanpak op de langere termijn het beste kunnen consolideren en verdiepen. Op die manier kunnen ze onderwerp zijn van een echt Europees debat. Zij zullen de beginselen en oriëntaties uiteenzetten die nodig zijn voor een echte politieke unie.

Geachte leden,

We kunnen de uitdagingen van onze tijd alleen het hoofd bieden als we de consensus over fundamentele doelstellingen versterken.

Politiek gezien mogen we niet verdeeld zijn door verschillen tussen de eurozone en de landen daarbuiten, tussen het centrum en de periferie, tussen Noord en Zuid, tussen Oost en West. De Europese Unie moet een project voor alle leden blijven, een gemeenschap van gelijken.

Economically, Europe has always been a way to close gaps between countries, regions and people. And that must remain so. We cannot do member states’ work for them. The responsibility remains theirs. But we can and must complement it with European responsibility and European solidarity.

Daarom is het versterken van de sociale dimensie een prioriteit voor de komende maanden, samen met onze sociale partners. De Commissie zal op 2 oktober met haar mededeling over de sociale dimensie van de economische en monetaire unie komen. Solidariteit is een sleutelelement van wat het betekent om deel uit te maken van Europa, en iets om trots op te zijn.

Het beschermen van haar waarden, zoals de rechtsstaat, is wat de Europese Unie moest doen, vanaf haar oprichting tot aan de laatste hoofdstukken van de uitbreiding.

In last year’s State of the Union speech, at a moment of challenges to the rule of law in our own member states, I addressed the need to make a bridge between political persuasion and targeted infringement procedures on the one hand, and what I call the nuclear option of Article 7 of the Treaty, namely suspension of a member states’ rights.

De ervaring heeft het nut van de rol van de Commissie als onafhankelijke en objectieve scheidsrechter bevestigd. We moeten deze ervaring consolideren in een algemener kader. Het moet gebaseerd zijn op het beginsel van gelijkheid tussen de lidstaten, dat alleen wordt geactiveerd in situaties waarin er sprake is van een ernstig systeemrisico voor de rechtsstaat, en dat wordt geactiveerd door vooraf gedefinieerde benchmarks.

De Commissie zal hierover een mededeling indienen. Ik geloof dat dit een debat is dat van cruciaal belang is voor ons idee van Europa.

Dit betekent niet dat de nationale soevereiniteit of democratie aan banden wordt gelegd. Maar we hebben wel een robuust Europees mechanisme nodig om de vergelijking te beïnvloeden wanneer gemeenschappelijke basisprincipes op het spel staan.

Er zijn bepaalde niet-onderhandelbare waarden die de EU en haar lidstaten altijd moeten en zullen verdedigen.

Geachte leden,

De polarisatie die het gevolg is van de crisis vormt een risico voor ons allemaal, voor het project, voor het Europese project.

We, legitimate political representatives of the European Union, can turn the tide. You, the democratic representatives of Europe, directly elected, will be at the forefront of the political debate. The question I want to pose is: which picture of Europe will voters be presented with? The candid version, or the cartoon version? The myths or the facts? The honest, reasonable version, or the extremist, populist version? It’s an important difference.

Ik weet dat sommige mensen zullen zeggen dat Europa verantwoordelijk is voor de crisis en de ontberingen.

Maar we kunnen de mensen eraan herinneren dat Europa niet aan de oorsprong van deze crisis lag. Dit was het gevolg van wanbeheer van de overheidsfinanciën door nationale overheden en onverantwoord gedrag op de financiële markten.

We can explain how Europe has worked to fix the crisis. What we would have lost if we hadn’t succeeded in upholding the single market, because it was under threat, and the common currency, because some people predicted the end of the euro. If we hadn’t coordinated recovery efforts and employment initiatives.

Sommige mensen zullen zeggen dat Europa regeringen dwingt om te bezuinigen.

But we can remind voters that government debt got way out of hand even before the crisis, not because of but despite Europe. We can add that the most vulnerable in our societies, and our children, would end up paying the price if we don’t persevere now. And the truth is that countries inside the euro or outside the euro, in Europe or outside Europe, they are making efforts to curb their very burdened public finances.

Sommigen zullen campagne voeren en zeggen dat we te veel geld hebben gegeven aan kwetsbare landen. Anderen zullen zeggen dat we te weinig geld hebben gegeven aan kwetsbare landen.

But every one of us can explain what we did and why: there is a direct link between one country’s loans and another country’s banks, between one country’s investments and another country’s businesses, between one country’s workers and another country’s companies. This kind of interdependence means only European solutions work.

What I tell people is: when you are in the same boat, one cannot say: ‘your end of the boat is sinking.’ We were in the same boat when things went well, and we are in it together when things are difficult.

Some people might campaign saying: Europe has grabbed too much power. Others will claim Europe always does too little, too late. The interesting things is that sometimes we have the same people saying that Europe is not doing enough and at the same time that’s not giving more means to Europe to do what Europe has to do.

Maar we kunnen wel uitleggen dat de lidstaten Europa taken en bevoegdheden hebben toevertrouwd. De Europese Unie is geen buitenlandse macht. Het is het resultaat van democratische besluiten van de Europese instellingen en van de lidstaten.

At the same time we must acknowledge that, in some areas, Europe still lacks the power to do what is asked of it. A fact that is all too easily forgotten by those, and there are many out there, who always like to nationalise success and Europeanise failure. Ultimately, what we have, and what we don’t have, is the result of democratic decision-making. And I think we should remind people of that.

Dames en heren,

Meneer de president,

Geachte leden,

Ik hoop dat het Europees Parlement deze uitdaging zal aangaan met al het idealisme dat het koestert, met evenveel realisme en vastberadenheid als de tijd van ons vraagt.

De argumenten zijn er.

De feiten zijn er.

De agenda is vastgelegd.

In 8 months’ time, voters will decide.

Now, it’s up to us to make the case for Europe.

Dat kunnen we doen door de komende acht maanden zoveel mogelijk af te ronden. We hebben nog veel te doen.

Vaststellen en uitvoeren van de Europese begroting, het MFK. Dit is van cruciaal belang voor investeringen in onze regio’s in heel Europa. Dit is onmisbaar voor de eerste prioriteit die we hebben: de strijd tegen de werkloosheid, en met name de jeugdwerkloosheid.

Bevorderen en implementeren van de bankenunie. Dit is van cruciaal belang om het financieringsprobleem voor bedrijven en kleine en middelgrote ondernemingen aan te pakken.

Dit zijn onze duidelijke prioriteiten: werkgelegenheid en groei.

Onze taak is nog niet af. Het bevindt zich in de beslissende fase.

Omdat, geachte afgevaardigden, de verkiezingen niet alleen over het Europees Parlement zullen gaan, noch over de Europese Commissie of over de Raad of over deze of gene persoonlijkheid.

Ze zullen over Europa gaan.

Wij zullen samen beoordeeld worden.

So let us work together – for Europe.

Met passie en met vastberadenheid.

Laten we niet vergeten: honderd jaar geleden liep Europa slaapwandelend de catastrofe van de oorlog van 1914 tegemoet.

Ik hoop dat Europa volgend jaar, in 2014, uit de crisis zal stappen in de richting van een Europa dat meer verenigd, sterker en opener is.

Dank u voor uw aandacht.

Deel dit artikel:

EU Reporter publiceert artikelen uit verschillende externe bronnen die een breed scala aan standpunten uitdrukken. De standpunten die in deze artikelen worden ingenomen, zijn niet noodzakelijk die van EU Reporter.
advertentie

Trending